“וראו כל בשר”
דער נבֿיא זאָגט:
“ונגלה כבוד ה׳ וראו כל בשר יחדו.”
“ונגלה כבֿוד ה' וראו כל בשר יחדיו.”
עס איז אפֿשר ניטאָ קײן פֿולקאָמענערער פּסוק פֿאַרן אַכטן.
“ונגלה.”
אַנטפּלעקט.
ניט באַשאַפֿן.
ניט נײַ געשאַפֿן.
אַנטפּלעקט.
“וראו.”
זײ װעלן זען.
די תפֿיסה בײַט זיך.
“כל בשר.”
כל בשר.
דאָס גשמיותדיקע בלײַבט.
די װעלט בלײַבט.
די התלבשות בלײַבט.
װאָס עס בײַט זיך איז דאָס פֿאַרהעלטעניש צװישן דער גשמיותדיקער תפֿיסה און דער געטלעכער אמת.
דאָס איז פּונקט פֿאַרקערט פֿון אַן אַנטלױפֿנדיקער מיסטיק.
דאָס פֿלײש פֿאַרשװינדט ניט כּדי מען זאָל זען אלוקות.
דאָס פֿלײש זעט.
דערפֿאַר געהערט דער אַכטער צו משיחן.
דער שפּיץ פֿונעם גילוי איז ניט דער זיג פֿונעם גײַסט איבערן חומר.
עס איז דער חומר װאָס הערט אױף צו באַהאַלטן זײַן אָפּהענגיקײט פֿונעם גײַסט.