אַריבער צום ספֿר
דער אַכטערהשמיני

לײען־הגדרות

גרײס פֿון די אותיות
ברײט פֿון דער שורה
די אַרכיטעקטור

זעקס דיאַגראַמען. אין יעדער אײנער טראַכט דער ספֿר אין געשטאַלט און ניט אין זאַץ.

זיבן אַרומגענומען פֿונעם אַכטן

זיבן פֿולע פּונקטן, שלם. און דעמאָלט די אָפֿענע רינג — זי צעדריקט זײ ניט, זי נעמט זײ אַרום.
A

דער אַכטער איז געװען פֿאַרבאָרגן אינעם ערשטן

דאָס לאָזט אונדז אָנשאַרפֿן דאָס פֿאַרהעלטעניש מיטן אַלטן רבין.

אױב סוף מעשה במחשבה תחילה, מוז דער לעצטער משיחישער גילוי זײַן אױף אַן אופֿן פֿאַרבאָרגן אינעם אָריגינעלן חב"ד גילוי.

ניט װײַל דער אַלטער רבי האָט נײטיק באַשריבן יעדע היסטאָרישע פֿאָרעם דורך װעלכער עס װעט אַרױסקומען.

נאָר װײַל די װעזנטלעכע אָריענטירונג איז שױן פֿאַראַן.

געטלעכע אחדות.

דירה בתחתונים.

אור ישר, אור חוזר

אַ גראָד ליכט נידערט פֿון כתר צו מלכות. אַ צוריקקערנדיק ליכט הײבט זיך פֿונעם נידעריקסטן פּונקט און נעמט אַרום דאָס גאַנצע.
B

אַכט איז אור חוזר

דער מקבל נעמט אױף.

אָבער אַן אמתע קבלה בײַט װאָס עס איז געגעבן געװאָרן.

אור חוזר הײבט זיך.

דאָס ליכט קערט זיך אום פֿון אונטן.

אין קבלה האָט די דאָזיקע אומקער אַ מערקװירדיקע יכולת. דער נידעריקסטער קען אַרױסברענגען אַ צוריקקערנדיק ליכט װאָס דערגרײכט דעם העכסטן.

דאָ איז דער פּאַראַדאָקס פֿון מלכות.

די אָקטאַװע

זיבן קלאַנגען ענדיקן די סקאַלע. דער אַכטער איז דער ערשטער, אױף אַן אַנדער הײך.
C

די אָקטאַװע: דער ערשטער קלאַנג קערט זיך אום אָן װערן דער זעלביקער קלאַנג

מוזיק גיט אונדז אַ שפּראַך װאָס פּאַסט אױסערגעװײנטלעך פֿאַר אַכט.

די זיבן קלאַנגען שאַפֿן אַ געאָרדנטע סקאַלע.

דער אַכטער קערט זיך אום צום ערשטן.

און דאָך טראַכט קײנער װאָס הערט אַן אָקטאַװע ניט אַז דער אַכטער קלאַנג איז אַ ניצלאָזע איבערחזרונג.

עס איז דער זעלביקער נאָמען אױף אַן אַנדער הײך.

דאָ קערט זיך אום װי דאָ.

אַלף און זיין

אײנס צוגעשלאָסן צו זיבן. דער אַלף פֿאַרניכט ניט דעם זיין. ער קרױנט אים.
D

דער סוד װאָס איז פֿאַרהאַלטן אין אז

עס איז דאָ אַ קלײן װערטל װאָס האַלט אין זיך אַ גאַנצע תורה פֿון דער בריאה.

אז.

אַלף.

זיין.

אײנס און זיבן.

אַכט.

כתר און קאָפּ

פּנימי אינעװײניק. מקיף אַרומעט. דער כתר נעמט אַרום דעם קאָפּ און שטױסט אים ניט אַװעק.
E

דער כתר און דער קאָפּ

אַ כתר זיצט איבערן קאָפּ.

און דאָך האָט דער כתר קײן טײַטש ניט אָן דעם קאָפּ װאָס טראָגט אים.

דער קאָפּ פֿירט דעם גוף.

און דאָך נעמט דער געקרױנטער קאָפּ אױף אַ קאָנטעקסט גרעסער פֿון זײַן אײגענעם אינערלעכן שכל.

דאָס איז אַ טיף בילד פֿאַר זיבן און אַכט.

זיבן איז דער אױסגעשפּראָכענער סדר.

די דורות

זיבן דורות פֿונעם אַלטן רבין, און דער באַגריפֿלעכער אַכטער װאָס דער ספֿר שלאָגט פֿאָר — אַ משיחישע מדרגה, ניט קײן באַשטימטע אַמט.
F

משיח װי דער אַכטער דור פֿונעם אַלטן רבין

איצט קענען מיר פֿאָרמולירן דעם אױסדרוק אין גאַנצן.

משיח װי דער אַכטער דור פֿונעם אַלטן רבין מײנט:

דער ערשטער דור ברענגט אַרײַן אַ געשטאַלט פֿון געטלעכער הכרה װאָס איז געמײנט אַרײַנצודרינגען אין די כוחות פֿון דער נשמה.

די װײַטערדיקע דורות פֿאַרברײטערן, פֿאַרטיפֿן, פֿאַרלײַבן, היטן און פֿאַרשפּרײטן זי.

דער זיבעטער דעפֿינירט בפֿירוש זײַן שליחות װי ברענגען דעם עיקר שכינה אין דער נידעריקסטער װעלט און דערענדיקן די היסטאָרישע אַרבעט נײטיק פֿאַר גאולה.

די אַכטע אײגנשאַפֿט איז די משיחישע אַנטפּלעקונג אין װעלכער די נידעריקסטע װעלט אַלײן הײבט אָן אַנטפּלעקן די אחדות װאָס איז אין איר אײַנגעפֿלאַנצט געװאָרן.